نسیم فروردین و زان به بستان شد

زنو غنچه ، چمن گلستان شد

بیا به بستان ، ببین گلستان ، شکوفه باران

در این بهار ای گل ، تو از جفا بگذر

چو باده گلگون ، دلم بدست آور

چو لاله بگشا ، زخنده لبها ، چولاله خندان شود

نگاه نرگس مست ، بنفشه خندان است

ز نغمه بلبل ، به طرف باغ و چمن ، به عشوه آمد و گفت

گرفته نیلوفر بنفشه را در بر

گلهای بهار ، بی باده و یار ، آید به چه کار ؟

در جهان هستی ، ز می پرستی

غم از دل زاید ، به دل نشاط آید

در گلزار و چمن ، چو گل خنده بزن ، ای زیبا گل من

بوی جوی مولیان آید همی
یاد یار مهربان آید همی

ریگ آموی و درشتی های او
زیر پایم پرنیان آید همی

آب جیحون از نشاط روی دوست
خنگ مارا تا میان
آید همی آید همی

آب جیحون از نشاط روی دوست
خنگ مارا تا میان
آید همی آید همی

ای بخارا ای بخارا شاد باش و دیر زی
ای بخارا ای بخارا شاد باش و دیر زی

میر زی تو شادمان آید همی
میر زی تو شادمان آید همی

میر ماه است و بخارا آسمان ماه سوی آسمان آید همی

میر سرو است و بخارا بوستان سرو سوی بوستان آید همی

بوی جوی مولیان یاد یار مهربان

بوی جوی مولیان یاد یار مهربان ، آید همی
بوی جوی مولیان یاد یار مهربان ، آید همی