چو نسیم خزان بوزید
گل و سبزه و لاله گذشت
دگر از سر گلشن و دشت
پرنده بهاری
خموش و دلشکسته
در آشیان نشسته

چو شاخه های پرگل می لرزد
گل می ریزد
ز باد سر پائیز
به گلشن غم انگیز

چو اشک تیره بختان
ز شاخه درختان
فتاده برگ لرزان

تو امید و قرار منی

تو مه شب تار منی
تو همیشه بهار منی
در آن خزان زیبا
من و تو مست و شیدا
کنار هم نشستیم

نسیم مهرگانی گل میریخت
بر گیسویت
شکسته رونق گل
دگر ز رنگ و بویت

خزان رسیده بر دشت
بهار و سبزه بگذشت
بهار من کجایی؟؟
بهار من…. کجایی؟؟

قد و بالای تو رعنا رو بنازم
تو گل باغ تمنّا را بنازم

تو که با عشوه گری از همه دل می بری
من و شیدا می‌کنی چرا نمی رقصی

تو که با موی طلا قد و بالای بلا
عشوه بر پا می‌کنی چرا نمی رقصی

قد و بالای تو رعنا رو بنازم
تو گل باغ تمنّا رو بنازم

چو برقصی تو فریبا ببری از دل من تاب وتوانم
چو خرامی ز تمنا فکنی برق هوس بر دل وجانم
زنگاهم چو گریزی تو پریزاده مگر خواب و خیالی
چه شود گر که خرامی تو که شیرین تر از امید وصالی

قد و بالای تو رعنا رو بنازم
تو گل باغ تمنّا رو بنازم

قد و بالای تو رعنا رو بنازم
تو گل باغ تمنّا را بنازم

ای سبک رقص بلا تو نکن ناز و بیا
تو که در رقص ترب شعبده بازی

ای گل عشق و صفا مرو از محفل ما
تو که شاداب تر از هر گل نازی

قد و بالای تو رعنا رو بنازم
تو گل باغ تمنّا را بنازم

چو برقصی تو فریبا ببری از دل من تاب وتوانم
چو خرامی ز تمنّا فکنی برق هوس بر دل و جانم
زنگاهم چو گریزی تو پریزاده مگر خواب و خیالی
چه شود گر بخرامی تو که شیرین تر از امید وصالی

قد و بالای تو رعنا رو بنازم
تو گل باغ تمنا را بنازم

قد و بالای تو رعنا رو بنازم
تو گل باغ تمنا را بنازم

[ویگن]
شد زنده جهان ز دمِ سپیده
رنگ سیه از رخ شب پریده
خورشید افشان کُنَد گیسوی طلایی
کاش ای زیبا تو هم چون سحر بیایی

[پوران]
دیدم به چمن یاسمن دمیده
بر گونه گل اشک شب چکیده
چیدم گل‌ها که در صبح آرزوها
با گل آیم نیایم برِ تو تنها

[ویگن]
تو خود همان یاسمنی
که آبروی چمنی
بر منِ بی‌دل چه شد ای مَه
که گذشتی به سحرگه

[پوران]
که بنگرم روی تو را
نگاه دلجوی تو را
وه که بهشتی ز وفایی
که جهانی ز صفایی

[ویگن] کاش ای مَه رخِ دلکش بنمایی باز
[پوران] کاش ای غم به دل ما تو نیایی باز
[ویگن و پوران] کاش ای غم به دل ما تو نیایی

[ویگن]
بی تو نبوَد اثری به باده
این اشکِ ز می نگهِ تو داده
هرگز دیده چو رویت گلی ندیده
چون تو زیبا خدا گل نیافریده

[پوران]
این شانه که در نگه تو دیدم
این نغمه که از لب تو شنیدم
گوید داری به دل عشق سینه‌سوزی
سوزی پنهان تو از مهر دل‌فروزی

[ویگن]
تو عشق دیرین منی
چو جان شیرینی منی
غمکده من شده گلشن
چو تو باشی به برِ من

[پوران]
من آگه از راز توام
خوشم که دمساز توام
با تو به شادی بنشینم
رخ ماه تو ببینم

[ویگن] کاش ای مَه رخِ دلکش بنمایی باز
[پوران] کاش ای غم به دل ما تو نیایی باز
[ویگن و پوران] کاش ای غم به دل ما تو نیایی

بارون بارونه زمینا تر میشه
گل نسا جونم کارا بهتر میشه
بارون بارونه زمینا تر میشه
گل نسا جونم کارا بهتر میشه
گل نسا جونم تو شالیزاره
برنج میکاره میترسم بچاد
طاقت نداره طاقت نداره
طاقت نداره طاقت نداره
بارون بارونه زمینا تر میشه
گل نسا جونم کارا بهتر میشه
دونای بارون ببارین آرومتر
بارای نارنج داره میشه پر پر
گل نسای منو میدند به شوهر
خدای مهربون تو این زمستون
یا منو بکش یا اونو نستون
یا منو بکش یا اونو نستون
بارون بارونه زمینا تر میشه
گل نسا جونم کارا بهتر میشه
بارون میباره زمینا تر میشه
گل نسا جونم کارا بهتر میشه
گل نسا جونم غصه نداره
زمستون میره پشتش بهاره
زمستون میره پشتش بهاره

سر کنم ای برگ خزان با تو قصه ای کهن
در این قصه کهن نکته ای بود نهان که بسوزد دل من
ناله ها ای برگ خزان خیزد از نهاد من
بر خاک افتادی و کس پی همدردی تو نکند رو به چمن
تو همچون من چهره ای افسرده داری
تو همچون من بی نصیب و خواری
سر کنم ای برگ خزان با تو قصه ای کهن
در این قصه کهن نکته ای بود نهان که بسوزد دل من

تو همچون من چهره ای افسرده داری
تو همچون من بی نصیب و خواری
بی نصیب و خواری